Roy

In een klein stukje niemandsland in IJmuiden ligt de woonboot van Roy, op een plek waar de postbode regelmatig wat steekjes laat vallen, omdat hij dan net even geen zin heeft om de pont te nemen en met zijn brommer de dijk af te tuffen. Hij woont er met zijn kat Velvet aka Vetvel. En momenteel heeft een vriend er ook even zijn onderdak gevonden. Roy werkt in de haven, waar hij naar eigen zeggen meestal vrij saai werk doet, wat soms ook wel weer gevaarlijk kan zijn en dan is het woord saai ineens niet meer van toepassing. Hij is altijd wel lekker bezig, met dingen opknappen of ophalen, drummen in de band, aan een stapel boeken beginnen, schilderen, nou ja, met van alles eigenlijk. Zijn leven is volgens mij allesbehalve saai. Want: verhalen genoeg. Er gebeurt altijd wel iets. Een schouder uit de kom. Of iets tussen de spaken. Hopelijk dit jaar even niets van dat. Of over de mazzel die hij had toen hij een bootje uit Amsterdam wilde halen. Hij moest toen eigenlijk nog even voor de ligplaats betalen, maar gokte het erop. Bleek achteraf dat de handhaving nét op dat moment een nieuw systeem had, wat nog wat mankementen vertoonde. Toen ze weer begonnen met controleren waren Roy en de boot mooi vertrokken. Scheelde weer. Maar die mazzel heeft hij niet altijd, ze kennen ‘m daar inmiddels wel… Of over toen hij net 1 dag zijn rijbewijs had, ‘eventjes’ de auto van zijn ouders leende en naar Parijs reed. Nou ja, dat soort verhalen. Hij wil graag iets doen voor vluchtelingen, het knaagt aan ‘m dat hij zich niet vaker nuttig kan maken. Hij kent veel mensen die vluchtelingenwerk doen en de verhalen die hij van hun hoort raken ‘m en zetten ‘m aan het denken. Misschien dat hij wel die kant op gaat, met de woonboot uiteraard, hij wilde altijd al eens de donau afvaren. Dan ziet hij wel. Misschien kan hij daar iets bijdragen. Zou mooi zijn. Als we klaar zijn met fotograferen legt hij nog even contact met de haven, we luisteren mee met twee mannen die met elkaar communiceren in scheepsvaarttaal, een taal die ik niet versta. Maar Roy wel. En ondertussen eten we erwtensoep, omdat het best wel koud is. Met een lepel, die tevens een steeksleutel is. Nummertje 13. Mooi mens.